Σαν σήμερα, αγαπητοί αναγνώστες και αναγνώστριες του rupax-rupax.blogspot.com, ένα χρόνο νωρίτερα δημιουργήθηκε ο ιστότοπος που έμελε να ταράξει τα λιμνάζοντα ύδατα του διαδικτύου. Σαν σήμερα λοιπόν και ένα χρόνο αργότερα με μεγάλη χαρά μπορούμε να δωρίσουμε στην Ανατολή Αργά αλλά και σε εσάς ...
Όταν τρελάθηκα ήταν 29 Ιανουαρίου του 2011. Πολύ συνοπτικά αυτό διήρκεσε γύρω στα 5 λεπτά. Από τότε είμαι τρελός.
Όταν τρελαίνεσαι το καταλαβαίνεις . Εγώ, για παράδειγμα, το αντιλήφθηκα με το που οι πρώτες σπίθες των εκλάμψεων της ευφυίας πετάχτηκαν από τα μάτια μου. Συνήθως με το που τρελαίνεσαι προσπαθείς να βρεις λέξεις με πολλά σύμφωνα όπως χορτάτος, αλμυρός ή ζντοβτς.
Η στιγμή που τρελαίνεσαι είναι ιερή γιατί δεν έχει γυρισμό. Δεν μπορείς να επανέλθεις σε τίποτα πέρα απ' αυτό που η τρέλα ορίζει για σένα και για την άβουλη σκέψη σου. Εγκαταλείπεις οποιονδήποτε λογοτεχνισμό στον λόγο σου και τάζεις τον εαυτό σου στην υπηρεσία της αναζήτησης.
Είναι εξαιρετικά επικίνδυνο την στιγμή που τρελαίνεσαι να βρίσκεται στο οπτικό σου πεδίο αντικείμενο με συμμετρικούς σχηματισμούς όπως παράθυρο, σίτα ή σκαλιστό ταβάνι.
Όταν τρελαίνεσαι συνειδητοποιείς τον τρόπο με τον οποίο ο καθένας μεταχειρίζεται την γλώσσα, τις προθέσεις ή ενδεχομένως και τις σκοπιμότητές του. Αντιθέτως οι υπόλοιποι αδυνατούν να σε κατανοήσουν.
Ένας τρελός μόνος του είναι αδύναμος. Δύο τρελοί σχηματίζουν μια κοινωνία αλήθειας.
Καταλαβαίνεις ότι κάποιος είναι τρελός όταν στην ερώτηση ''τί κάνεις'' δίνει απαντήσεις του τύπου :
λέξεις μου 'ρχονται πράγματα βλέπω
Η τρέλα είναι κολλητική. Εγώ, για παράδειγμα, κόλλησα το απόγευμα της 28ης Ιανουαρίου όταν συναντήθηκα με μία τρελή. Όταν τρελαίνεσαι όμως ακούς και βλέπεις καλύτερα. Είναι σημαντικό την στιγμή που τρελαίνεσαι να μην κοιμάται κάποιος δίπλα σου γιατί θα ξυπνήσει σχεδόν σίγουρα. Στους τρελούς δεν αρέσει η φασαρία μα έτσι κι αλλιώς σε κανέναν δεν αρέσει η φασαρία.
Έτσι, από την μέρα που τρελάθηκα πολλά πράγματα άλλαξαν. Μπορώ, πλέον, να έχω τέσσερις πανοπτικές εικόνες του εαυτού μου από τις τέσσερις γωνίες του δωματίου μου. Μπορώ, ακόμη, να καταμερίζω διαδοχικά τις σκέψεις μου σε συνθήκες αληθείας ή ψεύδους. Αδυνατώ βέβαια να επαναφέρω πάντα στη μνήμη μου την σειρά των διακλαδώσεων. Αυτό κάποιες φορές είναι βασανιστικό μα κανείς δεν είπε ότι η τρέλα είναι απολαυστική.
Είναι σημαντικό όταν τρελαίνεσαι να μην βρισκεσαι μόνος σου. Εγώ, για παράδειγμα, όταν τρελάθηκα ήμουν μαζί με την ν. Η ν, όμως, είναι κι αυτή τρελή οπότε δεν μετράει. Η ν είχε τρελαθεί πριν τρελαθώ εγώ. Πολύ πριν. Η ν είναι από τις τρελές που κουβαλούν στο βλέμμα τους την τρικυμία των υδάτων.
Είναι σχετικά δύσκολο να κολλήσεις από την ν γιατί έχει το εξαιρετικό χάρισμα να αποκρύπτει την τρέλα της και να την φανερώνει οικειοβούλως.
Η ν είναι όμορφη με τον τρόπο που όλοι οι τρελοί είναι όμορφοι. Ζει δίνοντας εντολές στον εαυτό της, συνήθως χαμηλοφώνως, και φοράει τα βραχιόλια της αυστηρά στον αριστερό καρπό. Όλοι οι τρελοί φορούνε βραχιόλια χωρίς να σημαίνει πως όποιος φοράει βραχιόλια είναι τρελός.
Το κακό με την ν είναι που δεν την νοιάζει τίποτα μα όλους τους τρελούς δεν τους νοιάζει τίποτα.
Μόνο αν τρελαθείς καταφέρνεις να διακρίνεις τους τρελούς από τους μη τρελούς. Εγώ, για παράδειγμα, μόνο όταν τρελάθηκα συνειδητοποίησα ότι η ν είναι επίσης τρελή.
Για τον λόγο αυτό φοβήθηκα να της το πω αν και είχα μεγάλη ανάγκη να το μοιραστώ μαζί της. Αυτή όμως το κατάλαβε και με σκέπασε με μια κουβέρτα για να μην κρυώνω. Αυτό, όμως, δεν βοήθησε γιατί εγώ δεν κρύωνα αλλά τρελαινόμουν. Ωστόσο, δεν της το είπα.
Προτίμησα να κρατήσω την σιωπή που διαπερνά την αμηχανία των στιγμών και την λευκότητα των άδειων σελίδων. Την σιωπή που ρέει στα ρέυματα των μουσείων και των ψυχιατρείων.Προτίμησα να μείνω σιωπηλός. Ένας σιωπηλός τρελός. Ένας συλλέκτης της ανθοφορίας των στημόνων.
Δεν είπα λέξη. Ούτε για τις τρικυμίες, ούτε για τους αλκοολικούς ναυτικούς, ούτε για τα φωτεινά πρωινά στα λιμάνια του Πρίντεζι, της Προύσας και της Βαλέττας.
Για το μυστήριο των μπαλονιών που χάνονται στον ουρανό ή για την θερμότητα της ηβικής περιοχής των γυναικών.
Για την δυστυχία των κύκλων και για την Άνοιξη που κάθε χρόνο έρχεται ακάλεστη.
και επισήμως από σήμερα το αγαπημένο σας μπλακ-μπλογκ rupax-rupax.blogspot.com εγκαταλείπει τις λυρικού τύπου αναρτήσεις και γυρίζοντας σελίδα στο περιεχόμενο που θα φιλοξενεί στρέφεται στον
πόλεμο ενάντια στο κράτος και τον καπιταλισμό
Γιατί, αγαπητοί αναγνώστες και αναγνώστριες,
δεν είναι πραγματικός ο κόσμος των πραγμάτων
και είναι συμβολικό
να αποδίδεις σουρεαλιστικά
την πραγματικότητα.
Από σήμερα και στο εξής,
η συντακτική ομάδα του παρόντος ιστοτόπου,
οι επιστημονικές ομάδες που κατά καιρούς έχουν λάβει βήμα στο μπλογκ,
Καλησπέρα αγαπητό φιλοθεάμον και φιλοακροάμον κοινό του αγαπημένου ιστότοπου rupax-rupax.blogspot.com.
Στην σημερινή μας ανάρτηση θα ασχοληθούμε με την ξεφτίλα των αριστερών οργανώσεων (sic). Ακολουθώντας την ιστορική νομοτέλεια του τελευταίου αιώνα που προτάσσει την πολυδιάσπαση σε ολοένα και μικρότερες φράξιες που επαξίως και ισηγορώς η καθεμία εξ' αυτών διεκδικέι το αλάθητο στον στίβο των πολιτικών επιχειρημάτων, τα μικρoύλικα και συμπαθητικά αριστερά κόμματα παρουσιάζονται στο σήμερα περρισσότερο από ποτέ επικίνδυνα.
ιδού για του λόγου το αληθές :
'' Η έμπειρη επιστημονική ομάδα πολιτικής μελέτης που εργάζεται για λογαριασμό του rupax-rupax.blogspot.com μετά από πολυετείς έρευνες κατέληξε στο ασφαλές συμπέρασμα ότι τα κόμματα προσπαθούν σε καιρούς έντονης δυσαρέσκειας να καναλιζάρουν την μαζική οργή με απώτερο στόχο να αποτυπωθεί εις όφελός τους στο εκλογικό αποτέλεσμα. ''
(αναδημοσίευση από ΤΟ ΒΗΜΑ, 11-01-11)
αλλά και εδώ :
'' Βάσιμες και πολυδάπανες έρευνες που διενεργήθησαν από έγκριτους επιστήμονες για λογαριασμό του rupax-rupax.blogspot.com καταδεικνύουν τις τακτικές μαζικής χειραγώγησης των πολιτικών κομμάτων. Σύμφωνα με την έρευνα ο νέου τύπου αντι-ιμπεριαλισμός που ορθώνεται απέναντι στην αποκαλούμενη ''νέα κατοχή'' του ΔΝΤ και της ΕΕ κυοφορεί κομμάτια εθνικιστικής ρητορείας. Με τον ίδιο τρόπο και ο αντι-ιμπεριαλισμός αποτέλεσε το κύριο μέσο εγγραφής της εθνικής ιδεολογίας στο εσωτερικό του επαναστατικού κινήματος. Ο αντι-ιμπεριαλισμός είναι μια καθαρά κρατική ιδεολογία γιατί ''εθνικοποιεί'' τον κοινωνικό ανταγωνισμό αντικαθιστώντας τον με τον πόλεμο μεταξύ ασθενέστερων και ισχυρότερων κρατών. Έτσι αναγιγνώσκει τον καπιταλισμό στις ακραίες του εκφάνσεις και δεν τον καταπολεμά στην ολότητά του.''
(αναδημοσίευση από CAR & DRIVER Ιανουαρίου '11)
Προς εμπέδωση των παραπάνω αποτελεί το λογότυπο του νεο-ιδρυθέντος κόμματος της Δημοκρατικής Αριστεράς, το οποίο και παραθέτω αμέσως.
Στην παραπάνω εικόνα βλέπουμε με έντονα γράμματα την ονομασία του κόμματος μπροστά από το κάτασπρο φόντο και στο επάνω δεξί μέρος ένα κόκκινο ισοσκελές τρίγωνο. Επειδή όμως τα πράγματα δεν είναι όπως φαίνονται και επειδή τα κόμματα μας κοροιδεύουν, όπως αποδεικνύουν και επιστημονικές μελέτες το κόκκινο αυτό τρίγωνο κανονικά είναι φαγωμένο στις κάτω γωνίες και αποτελεί το τόξο ενός νοητού κόκκινου κύκλου. Στην κορυφή του κόκκινου τριγώνου σχηματίζεται μια γωνία 28,8 μοιρών που ως δια μαγείας αντιστοιχεί στο 8% των 360 μοιρών του κύκλου!
