31 Δεκεμβρη 2010

Έκτη της εβδομάδας και πρώτη του νέου έτους η αυριανή, αγαπητό φιλοθεάμον και φιλοακροάμον κοινό του rupax-rupax.blogspot.com . Όπως γαντζώνονται τα νύχια στο δέρμα των εραστών με την ίδια ένταση γαντζώθηκαν και φέτος μυριάδες πολιτών στους δέκτες του ηλεκτρονικού τους κύκλωπα.
''Τί θα γίνει μ' αυτή την κρίση; πότε θα περάσει;''
''και τί είναι η κρίση ρε καρντάση για να περάσει σε κανα μηνάκι; γρίπη;''
έτσι, αγαπητοί αναγνώστες, με το που μπήκε η Άνοιξη κι η μέρα βρήκε την καλή και την γλυκιά της ώρα, μαζί με την κροκάτη γάζα της αυγής και του ηλιού το δείλι υποδεχτήκαμε και τον περίφημο μηχανισμό στήριξης υπό την εποπτεία του οποίου τέθηκε η οικονομία και μαζί της η εργατική δύναμη και εκμεταλλευσιμότητα των εργαζομένων (ντοπιων και μεταναστων). Σιγουρα θα το κατατάσαμε στα τοπ γεγονότα του παρελθόντος έτους από άποψη αναγνωρισιμότητας αλλά και παρερμηνευσιμότητας.
''αδερφέ κατεβαίνεις στην αγορά και τα πράγματα δεν είναι όπως παλιά''
''κόσμο βλέπεις, σακούλες όμως δεν κρατάνε στα χέρια τους''
και ενώ οι ποιμένες πιστά προσκυνούν το νεογέννητο βρέφος ο δείκτης νάσντακ διαγράφει παρόμοια τροχιά με το άστρο της Βηθλεέμ και μαζί του συμπαρασύρει τον κορμό του χρηματοπιστωτικού μηχανισμού. ''Λευτεριά στον συντροφο Ιησού'' γέμισαν οι πλίνθινοι τοίχοι της Ιερουσαλήμ και την ίδια στιγμή που τα τιμολόγια της ΔΕΗ αυξάνονται 11% για τις χαμηλές καταναλώσεις ως εκ θαύματος τσακώσαμε και τους τρομοκράτες! Πάλι καλά να λέτε γιατί δεν φτάνουν όλα όσα είχαμε, έπρεπε να κοιτάμε και πίσω μας μην μας την πέσει ο Επαναστατικός Αγώνας για κανα κινητό.
Αλλά έχει ο καιρός γυρίσματα κι η τύχη κωλοτούμπες και εκεί που φέρναν τον χρυσό και τα αρώματα τα μαγάκια σήμερα μπορεί και να κουβαλούσαν καμια πάνα η κανα γαλατάκι για το μπεμπέκι το σπέσιαλ.
Πως να το κάνουμε όμως που προχωράει θέλεις δεν θέλεις η παλιοζωή όπως θα λεγε κι ο Ζαμπέτας. Και θα είναι μεγάλος ψεύτης όποιος δεν παραδεχτεί ότι το καλοκαίρι έλεγε :



από Σεπτέμβριο, παιδιά, θα γίνει το μπαμ!



Μας πήγε πίσω η ρημάδα η 5η του Μάη, δεν λέω, αλλά κι αυτός ο μεταφυσικός Σεπτέμβρης μας καθησύχασε λίγο παραπάνω απ' ότι έπρεπε. Ε και από τοτε διερωτηθήκαμε με το παραπάνω :



και τώρα τι κάνουμε;



λες και δεν είχαμε κάνει τίποτα μέχρι τότε. Ή λες και αυτό για το οποίο είμασταν διατεθειμένοι να κάνουμε θα τον κουνούσε συθέμελα τον καταραμμένο τον σάπιο που λένε κι οι αναρχικοί. Ναι σύντροφοι και συντρόφισσες, κι εγώ αναρχικός είμαι και περήφανος γι αυτό. Αλλά νομίζω πρέπει να το πιστέψουμε λίγο παραπάνω αυτό που κάνουμε. Αλλιώς μας πήρε ο κυκλώνας κι αν είσαι και στο μάτι του δεν τον καταλαβαίνεις καν.



Κρίμα που κάποιοι-ες από μας γράψανε καποτε το σύνθημα :
ΑΠΟ ΜΙΑ ΜΑΤΑΙΗ ΖΩΗ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΕΝΑΣ ΜΑΤΑΙΟΣ ΑΓΩΝΑΣ



πολύ κρίμα γιατί αυτό το δίλλημα τέθηκε με τον χειρότερο τρόπο που θα μπορούσε. Κι αν βλέπεις την νίκη να είναι μακρυά είναι γιατί μάθαμε μόνο ήττες να γνωρίζουμε.



Αλήθεια δεν ξέρω τι μας περιμένει από του χρόνου και τί μπορεί να συναντήσουμε. Δεν χρειάζεται να το εκμυστηρευτώ γιατί με προδίδει κι η γραφή μου αλλά η αισιοδοξία για τον ενιαυτό που μας υποδέχεται εκλείπει από πολλούς. Αλλά ποιος ξέρει; μπορεί απόψε στο πάρτι της μηχανής να βρεθεί η λύση...



μπορεί να αποφασίσουμε να γίνουμε βαρύτεροι...
για να γύρει η πλάστιγγα προς το μέρος μας...
μπορεί να αποφασίσουμε να τους φάμε.

καλη χρονια

Ανακοίνωση

Θεωρήσαμε ότι δουλέυοντας θα λυτρωθούμε.
Αποτύχαμε.
Θεωρήσαμε ότι τα χρόνια που έρχονται μπορούμε να τα κάνουμε καλύτερα.
Διαψευστήκαμε.
Πιστέψαμε ότι η δύναμη της ελπίδας θα διαπερνά κάθε χρόνο τις χριστουγεννιάτικες γιορτές.
Διαψευστήκαμε ξανά.
Αφιερώσαμε την ζωή μας στην υπηρεσία του ενοποιημένου και ελεύθερου εμπορίου, της τεχνολογικής ανάπτυξης, της θεσμικής εκδημοκράτησης.
Αποτύχαμε.

Για τους λόγους αυτούς, κύριοι, σας ανακοινώνω την αποχώρησή μου από την αστική νομιμότητα.

Υπάρχουν και αλλού άνθρωποι.

5ο Φεστιβάλ Πολιτικού Ντοκυμαντέρ στην κατάληψη Φάμπρικα Υφανέτ

 

Για πέμπτη χρονιά συνεχίζεται ο αντι-θεσμός του φεστιβάλ πολιτικού ντοκυμαντέρ που στεγάζεται στο κατειλημμένο εργοστάσιο της κλωστοϋφαντουργίας Υφανέτ. Επιλέγουμε να κινηθούμε στον αντίποδα της πραγματικότητας που θέλει την έκφραση πιόνι στα χέρια της κατανάλωσης. Aπέναντι στις καλοστημένες φιέστες του εμπορεύματος και του θεάματος προσπαθούμε να προτάξουμε τις δικές μας αρχές. Τις αρχές που αντιστρατεύονται κάθε επιβολή φραγμών και αποκλεισμών, είτε ταξικών (εισιτήριο) είτε κοινωνικών (dress code, κοσμικά πάρτι). Επιλέγουμε και προτείνουμε την δημιουργία αντι-δομών μακρυά από κάθε λογική που αναπαράγει και στηρίζει τις σχέσεις καταπίεσης και με αφορμή να ανταλλάξουμε τις εμπειρίες αγώνα που ο καθένας και η καθεμία έχει αποκομίσει, συναντιόμαστε αυτο-οργανωμένα και χωρίς καμία διαμεσολάβηση για να δούμε ντοκυμαντέρ και να συζητήσουμε.

Σε μία συγκυρία κρίσιμη που λαμβάνει χώρα η πιο συντονισμένη και μεθοδική επίθεση στο σύνολο των από τα κάτω και ενώ ο καπιταλισμός φαίνεται να μην έχει να δώσει απαντήσεις στην ολοένα και εντονότερη υποτίμηση των ζωών μας, είναι ευκαιρία να απελευθερώσουμε όσες περιοχές μπορούμε από το πεδίο κυριαρχίας του. Και για τον λόγο ότι το συνολικό δεν είναι μια αναπαράσταση από μια στιγμή του μέλλοντος αλλά ξεκινά και τροφοδοτείται μέσα από τον καθημερινό αγώνα, προσπαθούμε να δημιουργούμε, μέρα με τη μέρα, τους κατάλληλους όρους για να μπορέσουμε να αυτο-διαχειριστούμε την ζωή που μας ανήκει.

  Το παρελθόν έχει δείξει ότι η καπιταλιστική ''αμοιβάδα'' τείνει να αφομοιώνει οτιδήποτε μπορεί να καταστεί επικίνδυνο γι' αυτήν και να αφήνει - πολλές φορές για άλλοθι – ανενόχλητους θεσμούς και δομές που μπορεί μεν να την αμφισβητούν αλλά δεν πρόκειται ποτέ να κινηθούν επιθετικά εναντίον της. Θέλοντας να διασαφηνίσουμε τον αξιακό μας ορίζοντα, που εστιάζει πάντα στην κοινωνική απελευθέρωση, οι δομές που κυοφορούμε εκτός από παράλληλες πρέπει να είναι και εχθρικές προς τον καπιταλισμό. Ειδάλλως καθίστανται εύκολο αντικείμενο αφομοίωσης και ακροβατούν μεταξύ mainstream εναλλακτισμού, αφομοιωμένου εθελοντισμού και κυρίαρχου πολιτισμού. Επομένως το Φεστιβαλ Πολιτικού Ντοκυμαντέρ της Φάμπρικα Υφανέτ δεν θέλουμε να είναι μία εναλλακτική πρόταση εξόδου ή κύκλος δωρεάν προβολών αλλά αφορμή για τους αγωνιζόμενους-ες να γνωρίσουν παραδείγματα αγώνων που συνδέονται άμεσα με ένα κίνημα αντίστασης και αλληλεγγύης.

  

  Τα αυτο-οργανωμένα εγχειρήματα είναι φορείς της πολιτικότητας τους και μαζί τους κουβαλούν την συλλογική διαδικασία δημιουργίας τους, σαν στοιχείο της υπόστασής τους. Την αυτο-οργάνωση, δηλαδή, σαν διαδικασία που επέτρεψε την παραγωγή τους και την αντι-εμπορευματικότητα σαν κανόνα στην διάδοση και την επικοινωνία τους. Μέσα σε αυτά τα πλαίσια προσπαθούμε να οργανώνουμε κάθε δραστηριότητα μας αλλά και να οργανωνόμαστε και οι ίδιο-ες.

  Η τέχνη δεν είναι προνομιακό πεδίο κανενός. Όταν, δε, περιφράσσεται καθίσταται μέσο των τακτικών της μαζικής χειραγώγησης. Η διάκριση εύπεπτης και δύσπεπτης τέχνης, από την άλλη, εξυπηρετεί τα συμφέροντα του πολιτισμού της κυριαρχίας και την ρητορεία περί '' γρήγορου και εύκολου ''. Δεν είναι τυχαίο άλλωστε ότι η μαζική κουλτούρα έχει επιλεχθεί ως η καταλληλότερη για να πλαισιώσει την καθημερινότητά μας, ενώ την ίδια στιγμή η τέχνη που παρουσιάζεται ως ποιοτική προορίζεται για εξαιρετικές συνθήκες και περιορισμένο αριθμό κοινωνών τής. Ο κινηματογράφος και το ντοκυμαντέρ είναι μια μορφή έκφρασης που μπορεί να συμπλέυσει με τον κοινωνικό ανταγωνισμό, είναι οικοιοποιήσιμος  από τους αγωνιζόμενους και να καταστεί απελευθερωτικός ακόμα και σήμερα που η έκφραση εμφανίζεται ήσσονος σημασίας μπροστά στον αγώνα για επιβίωση και αξιοπρέπεια.

Χαράματα

στο πλευρό της γνήσιας θλίψης, του κοινωνικού ανταγωνισμού και της αυτο-οργανωμένης έκφρασης

καλή ακρόαση  (μόλις βγήκε αχνιστό από τον φούρνο...)

Ιοκάστη

Η Ιοκάστη ήταν η μητέρα του μυθικού Οιδίποδα.
Ο μυθικός Οιδίποδας ήταν ένα παιδί με πρησμένα πόδια.
Τα πρησμένα πόδια του μυθικού Οιδίποδα δεν απέτρεψαν τον θρυλικό Sigmund Freud να διατυπώσει την θεωρία του περί του οιδιποδείου συμπλέγματος.
Ο Sigmund Freud ήταν ο ιδρυτής της ψυχανάλυσης.
Η ψυχανάλυση είναι μια θεραπευτική μέθοδος των ψυχώσεων και των νευρώσεων.
Οι ψυχώσεις και οι νευρώσεις δεν περιγράφονται σε μία πρόταση.