12.6.10

δελτίο καιρών



Κυρίες και κύριοι καλησπέρα σας. Πρωτού κάνω το σχετικό γουέδερ φορκαστ δεν γίνεται να μην κάνω μια μνεία στην φωτογραφία άνωθι που κατ' αποκλειστικότητα μας την εξασφάλισε η συντακτική ομάδα που εργάζεται για λογαριασμό του rupax-rupax.blogspot.com. Προέρχεται από δελτίο καιρού της χώρας του Ιράκ και είναι αδύνατο να μην διερωτηθούμε για δύο πράγματα. Ππωτον για το αν η μέτρηση της θερμοκρασίας γίνεται σε βαθμούς φαρενάιτ(υπάρχει η σχετική ένδειξη 86 βαθμών για την πόλη της Βαγδάτης). Κι αντε αυτό να το προσπελάσεις, όλοι διαφορετικοί όλοι ίδιο κτλ. Αλλά αυτό το shower τί πάει να μας πεί; Χιόνι βροχή και μπάνια; 

τέλος πάντων

περί καιρού ο λόγος και επιτακτική η ανάγκη για την δημιουργία ενός αμφίροπου μέτρου ενάντια στον συρφετό που επιχειρεί να μας παρουσιάσει την οικονομική κρίση σαν '' παροδική βροχόπτωση '' που αφού παρέλθει και φυσήξει ο άνεμος της μεταρρυθμιστικής αλλαγής, τα γκρίζα σύννεφα της κοινωνικής αντίστασης θα εξασθενήσουν και θα αφήσουν την θέση τους στον γαλάζιο ουρανό της καπιταλιστικής αειφορίας! Σίγουρα...μ' αυτό το πλευρό να κοιμούνται. Τα μποφόρ που πνέουν στο πεδίο του κοινωνικού ανταγωνισμού αρχίζουν να ταράζουν συθέμελα τις καλύβες του καπιταλιστικού σχηματισμού, που απ' ότι φαίνεται δεν είναι σε θέση να δώσει πειστικές λύσεις. 

Οι μετεωρολόγοι του κράτους και των αφεντικών αναζητούν τρόπους για φερέγγυες και μακροχρόνιες προβλέψεις, αλλά όσο μακρυά κι αν κοιτάξουν το μέλλον σκιαγραφείται δυσοίωνο. Τα δελτία καιρού πλέον παίζουν μια μόνο λέξη:

ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΗ Η ΛΑΙΚΗ ΣΥΝΑΙΝΕΣΗ. 

Τί συναίνεση μαντάμ; Από πότε γίναμε συναιτεράκια με τ' αφεντικά για να μοιραστούμε τα χρέη τους; Οι τυφώνες της εξέγερσης του Δεκέμβρη πνέουν ακόμα και στα σπασμένα παράθυρα του κοινωνικού συμβολαίου συνεχίζουν να σφυρίζουν το σύνθημα

ΔΕΝ ΘΑ ΠΛΗΡΩΣΟΥΜΕ ΤΙΠΟΤΑ ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΞΟΦΛΗΣΑΜΕ ΑΚΟΜΑ.


  Αλλά πικρές οι βουλές των αφεντικών και σκοτεινές οι ψυχές των υποταγμένων. Και τελικά το πέταγμα μιας πεταλούδας στην Αυστραλία μπορεί να προκαλέσει πολλά περισσότερα από μια καταιγίδα στην Αλάσκα. Οι θερμές μάζες εκτοπίζουν τις ψυχρές και το κοινωνικό κράτος βυθίζεται στην καλτέρα της ιστορίας μπροστά στην φερόμενη ως αναγκαία και επιτακτική ανάδυση του κράτους ασφάλειας από τα αβαθή του σύγχρονου πολιτικού παρελθόντος. Κι αυτή η πτώση της θερμοκρασίας στις ζωές μας φαίνεται να μην έχει πάτο. Κι άντε τώρα το καλοκαίρι μπορεί να δροσιστούμε λίγο, αλλά από Σεπτεμβρη τα πράματα θα ' ναι αλλιώς. 

Αλλάζουν οι καιροί...
 
Και τί κάνεις όταν κρυώνεις;
Απάντηση: βάζεις τις εστίες αντίστασης στην μπρίζα για να ζεσταθεί ο χώρος. Οι συνελεύσεις σε πάρκα και γειτονιές, οι καταλήψεις και οι κοινωνικοί χώροι, οι αγώνες για αυτοδιεύθυνση στους χώρους εργασίας, οι δομές για αυτοοργάνωση των αναγκών μας στην καθημερινότητα, η διεκδίκηση της παρουσίας μας στον δρόμο και η σύγκρουση με όποιον την αμφισβητεί είναι οι μοναδικές λύσεις για την αντιμετώπιση στου επερχόμενου Διεθνούς Νομισματικού Ψύχους.

Στα ορεινά η διαβίωση προβλέπεται και στα πεδινά των σύγχρονων μητροπόλεων τα νεφελώματα άρνησης και αντίστασης αρχίζουν να σκεπάζουν τις περιοχές πάνω από την ήδη διερυγμένη κοινωνική ειρήνη.
  
Κουφάλες μετεωρολόγοι και θιασώτες της ομαλότητας, όσο κι αν πιστεύτε ότι το κοινωνικό γίγνεσθαι λειτουργεί με όρους θετικού τελολογισμού, μάθετε πως θα γίνουμε ο σεσμός που θα γκρεμίσει συθέμελα τον γερασμένο αυτό κόσμο.


Ανεπιφύλακτες συμβουλές και απολύτως έγκυρες μετεωρολογικές προβλέψεις την Παρασκευή 18 Ιούνη και ώρα 8 μ.μ. στην κατάληψη Φάμπρικα Υφανέτ... 


 

9.6.10

6

6 χρόνια στην υφανέτ, 6 χρόνια στο δημοτικό, 6 χρόνια στο γυμνάσιο και το λύκειο...


Ερ. : Τα υπόλοιπα 6 πού πήγαν;

α) στην φυλακή
β) στην terra
γ) στο πανεπιστήμιο

όποιος μπει στον κόπο να απαντήσει καλά θα κάνει να έρθει την Παρασκευή (από νωρίς) κατά τις 9, έξω από την κατάληψη τέρα ινκόγκνιτα στην Ολύμπου για να ακούσει πόσο γαμάτες θα είναι οι μπάντες που θα παίξουν και προφανώς για να γιορτάσουμε τα 6 χρόνια της κατάληψης. Θα ακολουθήσει κοκτέιλ πάρτι! Τα δώρα σας να κατατεθούν στον τραπεζικό λογαριασμό της τερα (6546/65427/7211979).



20.5.10

ανθ' εμού

 ΤΑΞΙΔΙ


στην άκρη της νύχτας αλλά να ρε παιδί μου, ξημέρωσε, το ταξίδι τελείωσε η νύχτα έφυγε και έμεινα μόνος ρε παιδί μου, εδώ να βλέπω την αυγούλα στην δροσιά και συ να φεύγεις σφυρίζοντας αδιάφορα έναν σκοπό, χωρίς σκοπό, με υπονοούμενα για συντροφικότητα, αλληλεγγύη, ότι θα μαστε μαζί και τα τέτοια, σφυρίγματα ξέρεις του αέρα, ανεύ νοήματος, κλυδωνιστήκαμε σε χορό που δεν ξέραμε, στην ουσία σταφύλια πατάγαμε, και να σου πω, ούτε καν γευτήκαμε και το κρασί ρε γαμώτο, αλλά τι να σου πω, ξύδι ρε συ πίνουμε συνέχεια, θα μας περάσει θα μου πεις, ναι το ξέρω, θα μας περάσει, αλλά ρε μπαγάσα μίλα πιο πριν ...


(παρμένο -χωρίς την άδεια του δημιουργού του- από το http://telospanton.blogspot.com/ )

θα' θελα να πω πολλά αλλά νιώθω όπως όταν ακούω χατζιδάκι που σκέφτομαι ότι μιλάει αντί για μένα και είναι μέσα στην σκέψη μου. κακός σύμβουλος η ταύτιση αλλά έχει ο καιρός γυρίσματα...

17.5.10

...milame chaotika!

Το πέταγμα μιας πεταλούδας στην Αυστραλία 
μπορεί να προκαλέσει καταιγίδα στην Αλάσκα..

 ...καμιά φορά όμως μπορεί να σκοτώσει και εργαζομένους σε τράπεζα των Αθηνών!

  Η αντίστροφη όψη ενός νομίσματος περί σχετικοποίησης πάντων των εννοιών και αποδόμησης κάθε αξιακού συστήματος έκανε την τελευταία ιστορική της εμφάνιση στην Αθήνα, στην πορεία της 5ης Μαή 2010. Μιλάμε χαοτικά γιατί η ιστορία επαναλαμβάνεται αλλά σε καρέ των 16 frames κυρίως. Μιλάμε χαοτικά γιατί μιλάμε για μια όψη λανθάνουσα και άγνωρη σε πολλούς που σαν θηρίο για καιρό τρεφόταν από τα σπλάχνα του κινήματος αλλά απ' ότι φαίνεται περπατούσε με το κεφάλι και σκεφτόταν με τα πόδια!
  Πρόκειται για σώμα ξένο αλλά όχι απαραιτήτως και παράσιτο γιατί κάτι μου λέει ότι οι φυσικοί του γονείς είναι ακόμα εν ζωή. Πρόκειται για σώμα νεόδμητο που βάλθηκε να αμφισβητήσει ηθικές αξίες της επαναστατικής/εξεγερτικής διαδικασίας στην βάση τους. Φρόντισε όμως και για τα χειρότερα...


Όλα εδώ πληρώνονται

  Μιλάμε χαοτικά γιατί μιλάμε για τους πατέρες του εξεγερτικού λογου μιας και του γάμησαν την μάνα. Για πολύ κόσμο ήταν κάτι αναμενόμενο, το γνωρίζουμε αυτό. Και για την γράφουσα έτσι ήταν. Κατά την διαρκεια των τελευταίων χρόνων στον χώρο της ελληνικής αντεξουσίας διαφάνηκε η ρότα μιας πορείας που πήγαζε από έναν υπερχειλή ανδρισμό, αποτυπωνόταν σε συνθήματα όπως ''Καμία Ηθική - Μόνο Πόλεμος'', επενδυόταν από much συμπεριφορές αλήτικης βίας, υποστηρίχθηκε από εκδοτικά εγχειρήματα, πλειοδοτήθηκε από τον Δεκέμβρη του '08 και πλέον επίσημα απαιτεί την αναγνώρισή της ως κομμάτι αυτόκλητο των εξεγερμένων.


Αλλά πικρές οι βουλές των τραπεζικών και σκοτεινές οι ψυχές των χαοτικών


Ένιωσα την ανάγκη, αγαπητοί μου αναγνώστες, να αναρτήσω τα παρόντα κάπως εν τη ρύμη του λόγου και βιαστικά καθότι αφενός δεν είχα καλυφθεί εγώ ο ίδιος από την προηγούμενη ανάρτηση κι αφετέρου με τα νέα δεδομένα αντιλήφθηκα ότι το τραγικό συμβάν της 5/5 έμελλε να αποτελέσει κομβικό σημείο αλλαγών και ανακατατάξεων για τον α/α σχηματισμό αλλά και το ανταγωνιστικό κίνημα ευρύτερα.

Και να' ταν μόνο αυτό...

Η ρητορεία που αναζητά ευθύνες στην ανυπαρξία συστημάτων πυρασφάλειας και στις συνθήκες εργασίας κάνει τα στραβά μάτια στο μερίδιο ευθύνης που μας αναλογεί. Ναι, η δαιμονοποίηση είναι κακός σύμβουλος αλλά και η βία είναι μαγική (?). Αφήνω ασχολίστα τα περί ''παράπλευρης απώλειας'' (γουρουνιών κι ανθρώπων) αλλά αδυνατώ να προσπεράσω την ιστορικοκεντρική ανάλυση ενός ακραίου τελολογισμού του τύπου ''συνέβη, ρε παιδιά''. Προφανώς και δεν συνέβη. Τί είναι για να συμβεί; καιρικό φαινόμενο ή ημικρανίες;

  Επρόκειτο για το καθαρά αιτιακό αποτέλεσμα ενός πρωτογενούς μέτρου βίας που ασκήθηκε και οι συνέπειες πέρα από μη ελέγξιμες ήταν και ενδεχόμενες.

Αλίμονο αν ποινικόποιήσουμε όμως το μέσο και την κοινωνική αντιβία σαν συμπεριφορά που εσκεμμένα και στρατηγικά χρησιμοποιείται από τους από τα κάτω και σίγουρα δεν είναι μέγεθος ιστορικό που ''συμβαίνει'' κι αυτό. Την στιγμή που το κράτος έχει αποενοχοποιήσει πλήρως την χρήση χημικών όπλων και σωματικής βίας στο σώμα των διαδηλωτών, θα είναι τραγικό να κάνουμε βήματα πίσω σε μεθόδους και φιλολογίες ξεπερασμένου πασιφισμούΗ ιστορία δείχνει τον δρόμο, στον δρόμο της ας μπούμε.

Αυτά τα λίγα και κάπως συνοπτικά. Χαιρετίζω το σχόλιο του ανώνυμου αναγνώστη της προηγούμενης ανάρτησης και συνεχίζω να προσμένω για τα επόμενα (και για την αναρχία) κι επιτέλους ας γύρει η γαμημένη πλάστιγγα προς την μεριά μας! Ας φάμε, λοιπόν!

υγ: ραντεβού στα γιάννενα στις 5 Ιούνη στην αντιμιλιταριστική συναυλία (όλα χωράνε σε μια ανάρτηση!)


6.5.10

6 Μάη 2010 - Αγωνία

Πάλης ξεκίνημα
 
 
 
Πάλης ξεκίνημα
νέοι αγώνες
οδηγοί της ελπίδας
οι πρώτοι νεκροί.

Όχι άλλα δάκρυα
κλείσαν οι τάφοι
λευτεριάς λίπασμα
οι πρώτοι νεκροί.

Λουλούδι φωτιάς
βγαίνει στους τάφους
μήνυμα στέλνουν
οι πρώτοι νεκροί.

Απάντηση θα πάρουν
ενότητα κι αγώνα
για νά 'βρουν ανάπαυση
οι πρώτοι νεκροί. 
 
(στ. : Αλ. Παναγούλης - μουσ. : Μ. Θεοδωράκης)



 
 
Οι λέξεις είναι τσαρλατάνοι, κλόουν, γελωτοποιοί...

 
 
Με την ελπίδα να είναι κι οι τελευταίοι αθώοι,



να τιμήσουμε την μνήμη τους και να θρηνήσουμε γι' αυτούς...
 
 
 
μετά την συνολική καταστροφή αυτού του γερασμένου κόσμου.


 
κι ας μην ξεχάσουμε ποτέ ξανά ότι 
 
''εμείς μιλάμε για  ανθρώπινες ζωές''...







με αγωνία για το αύριο και με προσμονή για την αναρχία...
 
 όλοι στους δρόμους